อุปกรณ์กำจัดกลิ่นอัลตราไวโอเลตด้วยแสงไมโครเวฟหลักการ

การประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมความยาวคลื่นอัลตราไวโอเลต 154nm-254nm ความยาวคลื่นที่สั้นมากขึ้นพลังงานมากขึ้นความยาวคลื่นต่ำกว่า 254nm ของรังสีอัลตราไวโอเลตสามารถแยก O2 และสร้าง O3 ความยาวคลื่นมากกว่า 254nm โดยทั่วไปไม่สามารถแยก O2 ได้ เนื่องจากความยาวคลื่น 154nm-185nm ค่อนข้างสั้นดังนั้นช่วงพื้นที่ของ "ฆ่า" จึงมีขนาดเล็ก และ 185nm-254nm แม้จะมีความยาวคลื่นยาว แต่ช่วงพื้นที่ทําลายล้างค่อนข้างใหญ่

อุปกรณ์ดับกลิ่นออกซิเดชันด้วยแสงอัลตราไวโอเลตโดยใช้หลอด UV มาตรฐาน NBL เพื่อสร้างรังสีอัลตราไวโอเลตซึ่งความยาวคลื่น 154nm-185nm ในชุดสเปกตรัมทำให้สัดส่วน 14% ปริมาณรังสีอัลตราไวโอเลตมากกว่า 45mw / cm2 พลังงานโฟตอนมากกว่า 1000kJ / mol เป็นรังสีอัลตราไวโอเลตที่มีปริมาณและพลังงานขนาดใหญ่ในหลอด UV / O3 UV อุตสาหกรรมในปัจจุบันพลังงานพันธบัตรออกซิเดชันน้อยกว่า 380kJ / mol (พลังงานพันธะและความยาวพันธะของพันธะของพันธะเคมีทั่วไปดูตารางด้านล่าง) ของมลพิษ UV Photolysis Oxygen ผลิตโอโซนความเข้มข้นของโอโซนตามการกำหนดค่า 1.8Kg / h และออกแบบความเข้มข้นของโอโซน 200mg / m3 ความเข้มข้นของโอโซนที่ออกซิไดซ์โลหะที่แข็งแกร่งของมลพิษปริมาณโอโซนสามารถตั้งค่าตามความเข้มข้นของสารมลพิษและเวลาปฏิกิริยาที่ตามมา

กลไกการออกซิเดชันด้วยแสงของก๊าซไอเสียประกอบด้วยสองกระบวนการ: หนึ่งคือในกระบวนการสร้างกลุ่มไอออนปริมาณโมเลกุลของก๊าซที่เป็นอันตรายจะทำหน้าที่สลายตัวเป็นโมโนเมอร์หรือเปลี่ยนเป็นสาร ประการที่สองคือมีอนุภาคจำนวนมากและกลุ่มไอออนซึ่งทำหน้าที่ก๊าซโมเลกุลขนาดใหญ่เช่นเบนซีนโทลูอีน ฯลฯ เปิดพันธะเคมีโมเลกุลและแปลงเป็นสารโมเลกุลขนาดเล็ก ไอออนออกซิเจนมีคุณสมบัติออกซิเดชันที่แข็งแกร่งและสามารถย่อยสลายออกซิเดชันของสิ่งที่ไม่ได้ถูกควบคุมโดยการกระทำไอออนลบ และออกซิเจนไอออนส่วนเกิน (บวก) หลังจากปฏิกิริยาของก๊าซเสีย สามารถสังเคราะห์ออกซิเจนที่เป็นกลางกับออกซิเจนไอออน (ลบ) ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงส่งผลเสียต่ออุปกรณ์และสิ่งแวดล้อมอย่างมาก ออกซิเจนที่ใช้งานอยู่จำนวนมากสามารถเร่งความเร็วในการออกซิเดชันภายใต้การกระทำของรังสีอัลตราไวโอเลตประสิทธิภาพการออกซิเดชัน

ภายใต้การกระทำของรังสีอัลตราไวโอเลตในช่วงความยาวคลื่น 154nm-184.9nm (1200KJ / mol-600KJ / mol) ในมือข้างหนึ่งออกซิเจนในอากาศจะแตกแล้วรวมกันเพื่อสร้างโอโซน ในทางกลับกัน ทําลายพันธะเคมีของสารมลพิษ ทําให้เป็นอะตอมหรือกลุ่มสถานะอิสระ โอโซนที่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกันมีส่วนร่วมในกระบวนการทำปฏิกิริยาเพื่อให้ก๊าซไอเสียแตกในที่สุดออกซิไดซ์เป็นสารประกอบที่มีเสถียรภาพง่าย CO2, H2O, N2 ความเป็นไปได้ของชุดของกระบวนการจะถูกกำหนดโดย:

(1) โมเลกุลของสารปนเปื้อนสามารถแยกได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับว่าพลังงานพันธะเคมีของมันต่ำกว่าความสามารถของโฟตอน UV ที่ให้ไว้หรือไม่

(2) ไม่ว่าเวลาของปฏิกิริยา lysis คือ 1S และเวลาของปฏิกิริยาออกซิเดชันถึง 5-8S;

(3) สภาพแวดล้อมของการสลายตัวของรังสียูวีมีความเสถียรหรือไม่อุณหภูมิปฏิกิริยาที่ต้องการ <70 °ปริมาณฝุ่น <200mg / m3,

อุณหภูมิสัมพัทธ์ <200%

(4) เนื้อหาขององค์ประกอบทางเคมีบางอย่างในสารปนเปื้อนสูงเกินไป (เช่น CL, F);

พลังงานพันธะและความยาวพันธะของพันธะเคมีทั่วไป